یادم می آید کوچکتر که بودیم تقریبا هر روزمان را مسجد محله یمان می گذراندیم. مسجد فاطمیه که در اهواز جز قوی ترین و تاثیر گذارترین ها بوده و هست. پیش نمازهای اکثر مساجد فعلی اهواز نیز در همین مسجد تربیت شدند و بسیاری نیز به مسولیت های اجرایی ، سیاسی و فرهنگی دست یافته اند.
در آن روزها سالانه دوره های مختلفی برگزار می شد. دوره های شهید باهنر ، مطهری ، بهشتی و چند دوره تابستانه و زمستانه دیگر.
کلاس های فوق برنامه مذهبی ، نظامی ، علمی و ورزشی هر روز با نظم و برنامه ریزی خاصی اجرا می شد. در برخی دوره های ورزشی نظامی نیز سخت گیری ها و تمرینات ویژه ای به اجرا در می آمد.
در آن روزها سالانه دوره های مختلفی برگزار می شد. دوره های شهید باهنر ، مطهری ، بهشتی و چند دوره تابستانه و زمستانه دیگر.
کلاس های فوق برنامه مذهبی ، نظامی ، علمی و ورزشی هر روز با نظم و برنامه ریزی خاصی اجرا می شد. در برخی دوره های ورزشی نظامی نیز سخت گیری ها و تمرینات ویژه ای به اجرا در می آمد.
مثلن در یکی از این تمرینات همه بچه های تحت تعلیم در سالنی جمع می شدند و مسولین دوره سعی می کردند در یک حالت هجوم گروهی و چیزی شبیه بازی گرگ به هوا با توپ های سربی و نوارهای چرمی بچه ها را بزنند.
در دوره های بالاتر بچه ها در حلقه های چند ده نفری می نشستند و هر کس به نفر کناری خود سیلی و یا مشت می زد. این رفتار تا جایی ادامه داشت که کم کم تعداد نفرات کمتر و کمتر شود.
در نهایت دو نفر آخر به صورت یک درمیان به هم سیلی یا مشت می زدند تا کسی خسته شود و یا از ترس جاخالی بدهد. جالب آنکه این رفتارها در بچه های کوچکتر نیز تاثیر داشت.
فیلم بالا را که دیدم یاد آن روزها افتادم. و فکر می کنم طبع ملایمم شاید این روزها دیگر تحمل دیدن این نوع شوخی های غیر متعارف را ندارد. رفتاری که در نگاهی علمی و جدی تر ، پرسش های بسیاری را در ذهن مطرح می کند.
پی نوشت:
فیلم را که دیروز در یوتوب گذاشتم فکر نمی کردم به این میزان با استقبال روبرو شود. نزدیک به 3000 بیننده تا حالا و نظرات مختلف و بعضن متفاوت.
لازم است که توجه داشته باشیم این نوع خشونت ها منحصر به بخش خاصی از جامعه نیست. مثلن نمی شود فقط بسیجی ها و بچه مسجدی ها را متهم کرد. فضای تربیتی جامعه آلوده است به خشونت بی دلیل.
در دوره های بالاتر بچه ها در حلقه های چند ده نفری می نشستند و هر کس به نفر کناری خود سیلی و یا مشت می زد. این رفتار تا جایی ادامه داشت که کم کم تعداد نفرات کمتر و کمتر شود.
در نهایت دو نفر آخر به صورت یک درمیان به هم سیلی یا مشت می زدند تا کسی خسته شود و یا از ترس جاخالی بدهد. جالب آنکه این رفتارها در بچه های کوچکتر نیز تاثیر داشت.
فیلم بالا را که دیدم یاد آن روزها افتادم. و فکر می کنم طبع ملایمم شاید این روزها دیگر تحمل دیدن این نوع شوخی های غیر متعارف را ندارد. رفتاری که در نگاهی علمی و جدی تر ، پرسش های بسیاری را در ذهن مطرح می کند.
پی نوشت:
فیلم را که دیروز در یوتوب گذاشتم فکر نمی کردم به این میزان با استقبال روبرو شود. نزدیک به 3000 بیننده تا حالا و نظرات مختلف و بعضن متفاوت.
لازم است که توجه داشته باشیم این نوع خشونت ها منحصر به بخش خاصی از جامعه نیست. مثلن نمی شود فقط بسیجی ها و بچه مسجدی ها را متهم کرد. فضای تربیتی جامعه آلوده است به خشونت بی دلیل.
برچسب
بازتاب
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-tb.cgi/1282
نظرات
نظر بدهید
تا آنجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
- مجاز به استفاده از کدهای اچ تی ام ال هستید: