در آن مقاله با اشاره به گستردگی نیروهای آمریکا امکان دسترسی و یا به مخاطره انداختن سلامتشان را یاد آوری نموده بود که به عنوان واکنشی در مقابل اقدامات آمریکا درعراق علیه ایران قابل بررسی است.
به فاصله چند روز پس از آن مقاله اخیرا "سعید قاسمی" مسوول سابق واحد اطلاعات لشکر بیست و هفت محمد رسول الله و از نیروهای نزدیک اصولگرایان طی سخنانی به مسائل جدیدی اشاره نموده است.
او معتقد است: «باید سنگر های کلیدی جهان را فتح کنیم و باید [..] در همه جهان هسته های مقاومت ایجاد کنیم. اگر بخواهیم هستههای مقاومت را ایجاد کنیم، باید بسیجی باشیم و اگر بسیجی هستیم، باید انقلابی باشیم و اگر بخواهیم انقلابی باشیم باید شریک درد و غم همه مظلومان عالم شویم [...] باید یک بار دیگر رجعت کنیم.» [+]
امری که به باور او یک بار فرصت انجام انرا از دست داده ایم: «امروز نباید رحیمپور ازغدی اینجا و برای شما سخنرانی میکرد که جایگاه او باید در قلب اروپا بود، و مگر یک بار این اتفاق نیفتاد و مگر به بوسنی نرفتیم؟ اما عقب نشستیم و امروز اینجاییم.»
اما آیا واقعا این مسائل را می توان به شکل جدی مورد بررسی قرار داد. بنظر می رسد زمان اینگونه ماجرا جویی ها و لاف های پر هزینه برای کشور گذشته است.
باید بپذیریم که عضو سربراهی از جامعه جهانی باشیم و برای داشتن دنیایی بهتر تلاش کنیم. هر روز شاهد کشور گردنکشی هستیم که به خواست افکار عمومی و خیر خواهان جهان تن می دهد و می پذیرد عضو مطلوبی از این جامعه باشد.
حتی ابر قدرتی چون دولت ایلات متحده بر اثر گردنکشی های هر روزه اش در ضعیف ترین موقعیت خود از نظر سیاسی در دهه های اخیر قرار دارد. مجبور به پذیرش این واقعیت خواهد شد.
ما با بیکاری 16 درصدی و تورم بالای 15 درصد و میلیونها نقر زیر خط فقر و اقتصادی در حال سقوط و جامعه ای تهی شده از ارزش های انسانی و فرهنگی که چنان دچار استحاله شده که در بازیابی ماهیت خود دچار مشکلات اساسی است، چگونه می توانیم برای جهان نسخه بپچیم.
بهتر از بجای فکر کردن به قلب اروپا به این حاشیه های نا امن کشور خودمان بیاندیشم. سیستان و خوزستان و آذربایجان و کردستان هر روز شاهد زخمی بر پیکر امنیت شکننده ی خود است.
شاید به واقع تنها این سخنان خوراکی باشد برای رسانه ها ی غربی تا بر فشارهای خود علیه ایران بیافزاید و ما را به وقوع جنگ ناخواسته ی دیگری سوق بدهند. جنگی که جنگ مردم ایران نخواهد بود.
پاورقی:
» عکس: قصابی [نگاتیو]
برچسب
بازتاب
TrackBack URL for this entry:
http://jomhour.org/cgi-bin/mt421/mt-tb.cgi/260
نظرات
من نمي دونم چطور ممكنه كه برخي تا اين حد بي خردانه حرف بزنند.خيلي دوست دارم بدونم كساني كه چنين حرفهاي ساده انگارانه اي مي زنند در خلوت خود به حرفهايشان چطور مي انديشند.اينها كه در كار اداره يك كشور مانده اند مي خواهند دنيا را هم به سرنوشت ايران دچار كنند؟!!!!وقتي حرفهاي اين چنيني را مي شنويد ياد آن جوك معروف نمي افتيد؟
همان مارمولكي كه با غرور كنار رودخانه قدم مي زده و وقتي نگاه تمسخر آميز بقيه را مي بيند ؛ مي گويد:چيه كروكوديل نديديد؟
شعار تا کربلا راهی نیست، بیاثر شد و تابلوی کیلومترشمارهای میان جادهها برداشته شد. حال به طیل جنگ میکوبند.
مرگ بر جنگ! نه برجنگخواه.
نظر بدهید
تا آنجا که امکان دارد از نوشتن نظر خود به صورت فینگلیش خودداری نمایید.
- مجاز به استفاده از کدهای اچ تی ام ال هستید: